Category Archives: NGO – არასამთავრობო სექტორი

NGO, არასამთავრობო სექტორი

პიტერ გელდერლოოსი – როგორ იცავს არაძალადობა სახელმწიფოს

წინამდებარე თარგმანი წარმოადგენს ორ ქვეთავს პიტერ გელდერლოოსის წიგნიდან “როგორ იცავს არაძალადობა სახელმწიფოს”.

piter-gelderloosi-aradzaladoba (PDF, 51 გვერდი)

არაძალადობრივი მეთოდები ტაქტიკურად და სტრატეგიულად სუსტია

არაძალადობრივი აქტივისტები თავიანთ მცდელობებში, გამოჩდნენ უფრო სტრატეგიულები, ხანდახან სრულად უგულვებელყოფენ რეალური სტრატეგიების დასახვას და გამბედავი სიმარტივით ასკვნიან, რომ ‘ძალადობა სახელმწიფოს ძლიერ მხარეს წარმოდგენს. ჩვენ გვჭირდება მივყვეთ ნაკლები წინააღმდეგობის გზას და დავარტყათ მათ იქ, სადაც სუსტები არიან’. უკვე მოვიდა დრო მოვახდინოთ განსხვავება სტრატეგიზირებასა და სლოგანიზირებას შორის და ცოტა უფრო დახვეწილი მეთოდები წამოვწიოთ წინ.

უპირველეს ყოვლისა დავიწყოთ გარკვეული განმარტებების გაკეთებით. (თითოეული ტერმინის გამოყენება, რასაც აქ წარმოვადგენ, არ არის უნივერსალური, მაგრამ, რამდენადაც მათ ჩვენ მეტნაკლებად სტაბილურად ვიყენებთ, ეს განმარტებები ჩენი მიზნებისათვის საკმაოდ ადეკვატური იქნება). სტრატეგია არ წარმოადგენს საბოლოო მიზანს, არც სლოგანს ან აქტივობას. ძალადობა არ არის სტრატეგია და შესაბამისად არ არის არაძალადობა.

ეს ორი ტერმინი (ძალადობა და არაძალადობა) თვალნათლად არის ის საზღვრები, რაც განთავსებულია გარკვეული ტაქტიკების გარშემო. ტაქტიკების ლიმიტირებული რაოდენობა რასაკვირველია ზღუდავს შესაძლებელი სტრატეგიების რაოდენობას, თუმცა ტაქტიკები ყოველთვის უნდა გამომდინარეობდნენ სტრატეგიებისაგან, ხოლო სტრატეგიები ჩვენი საბოლოო მიზნებისაგან. სამწუხაროდ, ბოლო პერიოდია, ადამიანები ამის საპირისპიროდ მოქმედებენ. ისინი ახდენენ უკვე ჩვევაში გამჯდარი ტაქტიკების განხორციელებას ან ახდენენ ტაქტიკების ქცევას სტრატეგიად, საბოლოო მიზნების მხოლოდ ბუნდოვანი შეფასების შედეგად. Continue reading პიტერ გელდერლოოსი – როგორ იცავს არაძალადობა სახელმწიფოს

არასამთავრობო ორგანიზაცია – კაპიტალიზმის ტროას ცხენი

მაკედონელი ანარქისტების მიერ მომზადებული კრიტიკული ტექსტი არასამთავრობო ორგანიზაციების საქმიანობასა და როლზე თანამედროვე მსოფლიოში.

მნიშველოვანი მიზეზი არსებობს  რომ ანარქისტებმა არასამთავრობო სექტორს სათანადო ყურადღება დაუთმონ, უმთავრესად იმიტომ რომ „მესამე სექტორი“ საზოგადოების დემოკრატიზების იარაღად მოიაზრება,  უფრო მეტიც, ეს სექტორი განიხილება  ცენტრალიზებული ძალაუფლების, რეპრესიის, სიღატაკისა და ზოგადად კოლექტიური უბედურების წინააღმდეგ ბრძოლის ალტერნატივადაც. ჩვენთვის ეს კაპიტალიზმის მორიგი თვალთმაქცობაა თავისუფლებისა და არჩევანის თავისუფლების შესახებ ილუზიის კვლაწარმოებისათვის.

მოსაზრება, არჩევნებს, რომ რეალური ცვლილების მოხდენა შეეძლოს, მას არაკანონიერად გამოაცხადებდნენ,  არასამთავრობო ორგანიზაციებსაც მიესადაგებათ, რომლებიც იმის გარდა, რომ მთავრობის მიმართ ლოიალურნი და მათ მიერ წახალისებულნი არიან, კვლავ მიიჩნევიან უსამართლობის, მთავრობის ანტიპოდის შექმნისა და პოლიტიკური დისკურსში მონაწილეობის პლატფორმად.

ამის საწინააღმდეგოდ, ჩვენ მიგვაჩნია რომ მას მკვეთრად განსხვავებული როლი აქვს: გახდეს მედიატორი მთავრობასა და ხალხს შორის, მასაშადამე მოახერხოს ხალხის აღშფოთების განეიტრალება, გადააქციოს პოლიტიკურად არაკონტროლირებადი უთანხმოება მშვიდ, მშვიდობიან, ლეგალურ, კონტროლირებად და უწყინარ უკმაყოფილებად, მხარი დაუჭიროს კაპიტალიზმს კორპორაციების სასიამოვნო ხატის შექმნით, მმართველი იდეოლოგიის პროპაგანდით და საბოლოოდ, შექმნას ცვლილებებისათვის ბრძოლის ილუზია.

Continue reading არასამთავრობო ორგანიზაცია – კაპიტალიზმის ტროას ცხენი