ნაწყვეტი ერიკო მალატესტას წიგნიდან – კაფეში

ცნობილი იტალიელი ანარქისტის ერიკო მალატესტას ნაწარმოები სტილისტურად შესრულებულია პლატონის დიალოგების მიბაძვით. დიალოგისა და პოლემიკის მეშვეობით უფრო ცხადი და იოლად აღსაქმელი ხდება როგორც ანარქისტების დღევანდელობისა და მომავალი საზოგადოების მოწყობის ხედვა, ასევე ის ძირითადი დებულებები რომლებსაც მიმართავს ბურჟუაზია არსებული ეკონომიკური ჩაგვრის გასამართლებლად.

წიგნის სრული ინგლისური PDF ვერსია შეგიძლიათ იხილოთ
Errico Malatesta – At the Cafe (1.39 MB)

I

პროსპერი: (მსუქანი ბურჟუა, გაკვრით გაცნობილი პოლიტიკურ ეკონომიკასა და სხვა მეცნიერებებს) აჰა, აჰა, ხო, გავიგეთ ეგ, – მშიერი ხალხი, მეძავი ქალები, ზრუნვის გარეშე დარჩენილი მომაკვდავი, მიტოვებული ბავშვები……….. რამდენი შეიძლება, სულ ერთიდაიგივეზე ლაპარაკობ და საბოლოოდ მოსაწყენი ხდები. მოდი ჯობია დავლიოთ. რათქმაუნდა, არსებობს ათასი ბოროტება დედამიწაზე: შიმშილი, უგუნურება, ომი, დანაშაული, ჭირი.. ეშმაკმაც წაიღოს და რა მერე ? რა შენი საქმეა ეგ?

მიშელი: (სტუდენტი) როგორ თუ რა მესაქმება? აი თქვენ გაქვთ კომფორტული სახლი, გემრიელი საუზმე, თქვენს სამსახურშია მოსამსახურე, აძლევთ უმაღლეს განათლებას თქვენს შვილებს, თქვენი ქალები სუფთა და მოწესრიგებულებია, თქვენ კმაყოფილი ხართ და იქ, თუნდაც დაიღუპოს ქვეყნიერება, მაგრამ თუ თქვენში არსებობს სამართლიანობის გრძნობა, თუ..

პროსპერი: საკმარისია, საკმარისია. გთხოვ ქადაგებების გარეშე. და გთხოვ ძვირფასო, დაივიწყე ეს ტონი. შენ მთვლი გულქვა, სხვისი გაჭირვებისადმი გულგრილ ადამიანად. და სხვათა შორის ჩემი გული ივსება სისხლით (ოფიციანტო, კონიაკი, სიგარა!) ჩემი გული ივსება სისხლით, როდესაც ვხედავ სხვის უბედურებას. მაგრამ დიდ სოციალურ საკითხებში მნიშვნელობა აქვს არა გულს. ბუნების კანონები შეუქცევადია ყველასათვის და პომპეზური ფრაზებითა და ქალური მგრძნობიარობით ისინი არ შეიცვლებიან. ბრძენია ის, ვინც ემორჩილება გარემოებებს, იყენებს ცხოვრებას როგორც შეუძლია და არ დასდევს ქიმერებს.

მიშელი: თქვენ ამბობთ ბუნების კანონებზე?! რა იქნება თუ ღატაკები დაიწყებენ ბუნების ამ განთქმული კანონების ჩასწორებას? არსებობს ხალხი, რომლებსაც დიდად ეპარებათ ეჭვი ამ თქვენი კანონების შეუქცევადობაში.. Continue reading ნაწყვეტი ერიკო მალატესტას წიგნიდან – კაფეში

ფრანკ ფერნანდესი – კუბის მუშათა ანარქისტული მოძრაობა

2001 წელს გამოცემული ფრანკ ფერნანდესის მიერ დაწერილი პამფლეტი კუბის მუშათა ანარქისტული მოძრაობის შესახებ არის მოკლე მიმოხილვა იმისა, თუ რა გავლენა მოახდინა ლიბერტარულმა იდეებმა კუბის მოსახლეობაზე. ჩვენი ვალია, გულწრფელად გადმოვცეთ ისტორია კუბელი ანარქისტებისა, რომლებიც საუკუნეზე მეტი ხნის განმავლობაში იბრძოდნენ და თავს სწირავდნენ თავისუფლებისთვის და საზოგადოების ყველაზე ჩაგრული კლასებისთვის. კუბელი ანარქისტების მიღწევებმა გადამწყვეტი როლი ითამაშა სოციალურ და პროფკავშირულ ბრძოლებში. ჩვენ მოკლედ აღვწერთ იმ ადამიანების მოღვაწეობას, რომლებმაც, რესურსების, დახმარებისა ან დაცვის გარეშე, დავიწყებულებმა და დევნილებმა, უზარმაზარი გავლენა მოახდინეს არა მხოლოდ მუშათა კლასსა და გლეხებზე, არამედ მთლიანი კუბის ისტორიაზე. ისინი, მართლაც, იყვნენ კუბის პროლეტარიატის წინამორბედნი.

PDF ვერსია frank-fernandesi-anarchismi-kubashi (262.4 kB)

1. კოლონიალური ეპოქა და სეპარატიზმი

პიერ-ჟოზეფ პრუდონი, მისი ინოვაციური იდეების წყალობით, იწოდება მეცხრამეტე საუკუნის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს მეაზროვნედ. მისმა ეკონომიკურმა თეორიებმა დიდი გავლენა მოახდინა ევროპაზე, და გადამწყვეტი როლი ითამაშა კუბის ანარქიზმის განვითარებაში. პრუდონს, პირველ თანამედროვე ანარქისტ თეორეტიკოსს, კუბაში მიმდევრები გამოუჩნდა პროგრესულად მოაზროვნე ხელოსანთა და მუშათა შორის. 1857 წელს კუბაში დაარსდა პირველი მუტუალისტური საზოგადოება. თუმცა, პრუდონის იდეები ფართოდ ცნობილი გახდა მხოლოდ მაშინ, როდესაც სატურნინ მარტინეზმა დაიწყო გაზეთ „La Aurora“-ს გამოცემა, 1865 წელს. იმ პერიოდში ჩამოყალიბდა თავდაპირველი კუბის პროლეტარიატის: სიგარების დამზადებლების, ტექსტების მბეჭდავების, ჯამაგირზე მომუშავე გლეხებისა და ხელოსნების „თავისუფალი ასოციაციები“. კუბა უნდა უმადლოდეს პრუდონს, ასევე, რეგიონალური ცენტრების, სკოლების, კლინიკებისა და ურთიერთდახმარების ასოციაციების შექმნისთვის.
ესპანეთისგან გამოყოფის პირველი მცდელობა კუბაში, რომელიც წარუმატებლად დასრულდა, იყო ათწლიანი ომი (1868-1878). ომში მონაწილეობდნენ თამბაქოს ინდუსტრიის ანარქისტული ელემენტებიც. მაგალითად, ვინცენტე გარსია და სალვადორ ბეტანკორტი, ორივე პრუდონისეული ფედერალიზმის მომხრე. მათ დიდი როლი ითამაშეს ომის მსვლელობაში. ამ მოქმედებებს მხარს უჭერდნენ ესპანელი ამხანაგებიც, რომლებსაც სდევნიდნენ ევროპაში რევოლუციური შეხედულებების გამო და რომლებიც ემიგრირდნენ კუბაში. Continue reading ფრანკ ფერნანდესი – კუბის მუშათა ანარქისტული მოძრაობა

მუშათა მოძრაობა მუშების გარეშე

კვირა არ გავა ისე, რომ არ გავრცელდეს მედიაში ცნობა საქართველოში სამშენებლო ობიექტზე დაღუპული მუშის შესახებ. ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში ათასზე მეტი მუშა დაიღუპა ან დასახიჩრდა სამშენებლო ობიექტებზე, მათ შორის შახტებში, ტყიბულსა და ჭიათურაში.  წინამდებარე ტექსტი არის ანარქისტული ბიბლიოთეკის კოლექტივის მიერ Facebook გვერდზე გამოქვეყნებული ორი წერილის კრებული, რომლის პირველი ნაწილი ეხებოდა საზოგადოების ერთი ნაწილის რეაქციის კრიტიკას, მათ მოთხოვნებს,  ხოლო მეორე ნაწილი, გამოქვეყნდა დისკუსიისა და სამწუხაროდ დრამატული სტატისტიკის ზრდის შემდეგ. 

I

დღეისათვის, ლიბერალებისა და ბევრი სოციალისტისთვის, მიმზიდველი თემაა მუშების უფლებების, უფრო სწორედ, შრომის უსაფრთხო პირობების დაცვა. მაგრამ გაოცებას იწვევს საპროტესტო მოძრაობა მუშათა უფლებების დაცვის ლოზუნგით, რომელშიც არ მონაწილეობენ მუშები და რომელიც ბრძოლის ერთადერთ იარაღად მიიჩნევს დავის გადაწყვეტის სახელწიფოსთვის მინდობას. რაც საერთო ჯამში საზიანოც კი არი ჩანასახის ეტაპზე მყოფი სოციალური მოძრაობისათვის.

იმის ნაცვლად, რომ მოძრაობის წევრებმა მოახდინონ მუშების გაერთიანება, შეუწყონ ხელი მათ ერთიან გამოსვლას, შექმნან სარეზერვო ფონდი, რომელიც მუშებს საშუალებას მისცემს გამართონ ხანგრძლივი გაფიცვა და აიძულოს „დამსაქმებელი“ რეალურ დათმობაზე წავიდეს, ისინი მართავენ აქციას ძირითადად სტუდენტებზე დაყრდნობით, რომელთა ეკონომიკური ინტერესები რეალურად ამ შემთხვევაში არ იბღალება, მაგრამ ისინი მოქმედებენ მუშათა სახელით, მცირერიცხოვანი განათლებული ელიტა, რომელიც მფარველობს გაუთვითცნობიერებელ მუშებს. ნაცვლად იმისა, რომ შეუწყონ ხელი მუშებში კლასობრივი იდენტობის გაღვივებას და საკუთარი ინტერესების დამოუკიდებლად გამოტანას საზოგადოებრივი ცხოვრების დღის წესრიგში. მაგრამ ასეთ შემთხვევაში გაქრება საჭიროება შუამავლისა მუშებსა და „დამსაქმებლებს“ შორის. რომლის ნიშის დაკავებისთვის რამდენიმე ჯგუფიც კი იბრძვის, მათ შორის პოლიტიკური პარტიები. პროტესტულ მოძრაობას აქვს მომავალი და დადებითი მუხტი მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ის იწყება ქვემოდან, თუ მუშის უფლებების დაცვას პირველ რიგში მუშები ღებულობენ თავზე. სტუდენტებს, რათქმაუნდა აქვთ უფლება შეუერთდნენ მათ პროტესტს და სოლიდარობა გამოუცხადონ, მაგრამ მათ არ აქვთ უფლება მიითვისონ სხვისი უფლებების დამცველობა. სოციალური კლასის ბედი არ უნდა იყოს მიბარებული მცირერიცხოვან ჯგუფზე, რამდენადაც გულწრფელი არ უნდა იყოს ეს უკანასკნელი. მსგავსი სისტემა ჩვენთვის კარგადაა ნაცნობი, იგივე მუშები ყოველ ოთხ წელიწადში ერთხელ ხმის მიცემის საშუალებით მათთვის უცნობი პირებიდან, ირჩევენ ყველაზე სანდო გარეგნობის კანდიდატს, რომელიც წარადგენს მათ სახელმწიფოს წინაშე. რითი განსხვავდება ეს პროტესტი ამ სისტემიდან? მხოლოდ ფორმატით. მუშა ორივე შემთხვევაში თამაშს გარეთაა ხოლო მისი ხმით სხვა ლაპარაკობს. Continue reading მუშათა მოძრაობა მუშების გარეშე

აფრინში მებრძოლი ანტიფაშისტური ძალების განცხადება

2018 წლის 20 იანვარს თურქეთის არმიამ და თურქეთის მიერ მხარდაჭერილმა ისლამისტმა ტერორისტებმა დაიწყეს სამხედრო ოპერაცია და შეიჭრნენ აფრინში, სირიის ჩრდილო-დასავლეთით მდებარე ქურთულ ანკლავში.

აფრინი წარმოადგენს ჩრდილოეთ სირიის დემოკრატიული ფედერაციის (როჟავის) ერთ-ერთ ანკლავს. 2011 წელს აფრინის, კობანის და ჯიზრეს რეგიონში მცხოვრებმა ხალხმა ხელში აიღო იარაღი, სასტიკი და სექტანტური სამოქალაქო ომის დროს გამოაცხადა ავტონომია და დაიწყო დამოუკიდებელი ფედერაციის შექმნის პროცესი. მომდევნო ექვსი წლის განმავლობაში, მათ აამაღლეს ქალთა როლი პოლიტიკაში და საზოგადოებაში, მოახდინეს პატრიარქალური და ფეოდალური კულტურული პრაქტიკების დემონტაჟი, ჩამოაყალიბეს პოლიტიკური სისტემა, რომლის მიზანია პირდაპირ დემოკრატიაზე, მუნიციპალიზმსა და პლურალიზმზე დაფუძნებული ეკონომიკური სისტემის ჩამოყალიბება, რომელიც დაეფუძნება ინდივიდულაურ საჭიროებებს, თანასწორობასა და მდგრადობას. როჟავის რევოლუციონერებმა მოახერხეს ფართო მასშტაბიანი სოციალური რეფორმების დაწყება.

სირიის სამოქალაქო ომის ერთ-ერთი ყველაზე საზიანო შედეგი ისლამური სახელმწიფოს (ISIS) გაძლიერება იყო. ამ ბარბაროსულმა დაჯგუფებამ ქაოსური გეოპოლიტიკური სიტუიაციით ისარგებლა და მოახერხა დიდი ტერიტორიის ოკუპირება. ათიათასობით მშვიდობიანი მოქალაქე ცხოვრობდა ისლამისტი ტერორისტების მიერ დამყარებულ ტერორში.

ისლამური სახელწიფო პრაქტიკულად დაუმარცხებელი იყო ქობანის ბრძოლამდე, რომლის დროსაც, ისლამისტებმა განიცადეს პირველი დიდი მარცხი „სახალხო თავდაცვის ერთეულთან“ (YPG) და „ქალთა თავდაცვის ერთეულთან“ (YPJ) ბრძოლისას. ISIS-ის დამარცხებაში მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს ქობანის, ნაჯიბის, რაქქას, დეირ ეზ-ზორ-ის და როჟავას რევოლუციურმა ძალებმა.

როჟავის რევოლუციის დაწყებისთანავე თურქეთის სახელმწიფომ გამოიყენა ყველანაირი საშუალება: საბოტაჟი, შანტაჟი, ბლოკადა, რათა გაენადგურებინა როჟავას რევოლუცია. ეს ქურთი ხალხის სისტემური ჩაგვრისა და დისკრიმინაციის გრძელი ისტორიიდან გამომდინარეობს.
ერდოღანმა და მისი პარტიის ხელმძღვანელობამ ფაშისტური ტენდენციების აღმავლობას შეუწყვეს ხელი თურქეთის სახელმწიფოში. ერდოღანის ფაშისტურმა მთავრობამ ფარისევლურ, ანტიტერორისტულ პოლიტიკას ამოფარებულმა განაგრძო ქურთი ხალხის დისკრიმინაცია: დაიწყო მასობრივი დაპატიმრებები, თავისუფალი პრესის უმკაცრესი ცენზურა და ოპოზიციური ძალების სასტიკი დევნა. ყოველგვარი გამოძიებისა და ადამინის უფლებების დაცვის გარეშე დააპატიმრეს და ციხეში ჩააგდეს ათასობით უდანაშაულო ადამიანი, მათ შორის დემოკრატიულად არჩეული ოპოზიციის წარმომადგენლები.

კონსერვატორული რელიგიური ღირებულებებისა და პრაქტიკების ზემოქმედება და ექსპანსიონისტური და ნეო-კოლონიალისტური საგარეო პოლიტიკა, მიანიშნებს თურქული რეჟიმის ფაშისტურ ხასიათზე.

დღეს აფრინში ჩვენ ვხედავთ თურქეთის ფაშისტური სახელმწიფოს მცდელობას, გაანადგუროს როჟავას სახლახო რევოლუციის მიღწევები.

ერდოღანმა ღიად გამოაცხადა, რომ სურს აფრინის (ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ქურთული დასახალების) „არაბიზაცია“. აფრინის მოსახლეობა იძულებულია, გაუწიოს წინააღმდეგობა დაუნდობელ არმიას, რომელიც შეიარაღებით აბსოლიტურ უპირატესობას ფლობს. უკვე 20 დღეზე მეტია, რაც აფრინში ქურთები წინააღდეგობას უწევენ იმპერიალისტურ შემოტევას. მსოფლიოს მედია და სახლმწიფოები თვალს ხუჭავენ აფრინში შექმნილ სიტუაციაზე.

აფრინში მებრძოლი ანტიფაშისტური ძალების განცხადება:

ჩვენ ვართ მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხეებიდან ჩამოსული კომუნისტების, სოციალისტების, ანარქისტებისა და ანტიფაშისტებისგან შემდგარი ჯგუფი. განსხვავებული იდეოლოგიური და კულტურული ფონის მიუხედავად, ჩვენ გვაერთიანებს სოლიდარობის, ინტერნაციონალიზმისა და ანტიფაშიზმის პრინციპები. მანჯიბიდან რაქქამდე, ჩვენ ვიბრძოდით YPG-ს, YPJ-ს, სირიის დემოკრატიული ძალებისა (SDF) და რამდენიმე თურქული რევოლუციური ჯგუფის რიგებში ISIS-ის წინააღმდეგ. ახლა, აფრინში ჩვენ ჩვენი თანამებრძოლეების გვერდით კიდევ ერთხელ ვიკრიბებით ფაშიზმის, იმპერიალიზმისა და ტერორიზმის წინააღმდეგ საბრძოლველად.

მრავალი ინტერნაციონალისტი შეეწირა ფაშიზმის წინააღმედ ბრძოლას. ივანნა ჰოფმანი (Şehid Ivanna Hoffman ) იყო ერთ-ერთი პირველი წამებული ინტერნაციონალისტი როჟავაში, მიქაეილ ისრაელი (Şehid Michael Israel), რომელიც მოკლული იყო თურქეთის საჰაერო იერიშის დროს, ჯექ ჰოლმსი (Şehid Jac Holmes), რომელიც მოკლეს ქალაქ რაქქაში, ისლამური სახელმწიფოს დედაქალაქის ანტიფაშისტური ძალების მიერ გათავისუფლებისას. ჩვენ პატივს მივაგებთ წამებულთა ხსოვნას მათი ბრზოლის გაგრძელებით.

აფრინის წინააღმდეგობა ჩვენი ეპოქის ერთ-ერთი ყველაზე კრიტიკული მომენტია ფაშიზმის წინააღმდეგ ბრძოლაში.

ახლა მოქმედების დროა.
ჩვენ მოვუწოდებთ ხალხს ინტერნაციონალური სოლიდარობისაკენ!
ჩვენ მოვუწოდებთ ინტერნაციონალისტ რევოლუციონერებს ჩაერთონ ამ ბრძოლაში!
ჩვენ ასევე მოვუწოდებთ თურქეთის სახელმწიფოს საწინააღმდეგო, ფართო სამოქალაქო აქციების გამართვისკენ მთელს მსოფლიოში.
ერთობაშია ჩვენი ტრიუმფი.
სოლიდარობით ჩვენ დავამარცხებთ ჩვენს მტრებს.
Şehid namirin! Bijî berxwedana Efrînê! წამებულები უკვდავები არიან! დიდება აფრინის წინააღმდეგობას!
სიკვდილი ფაშიზმს! სიკვდილი კოლონიალიზმს!
დიდება ინტერნაციონალურ სოლიდარობას!

ანტიფაშისტური ძალები აფრინში (AFFA)
Şehid Michael Israel Brigade (წამებული მიქაელ ისრაელის ბატალიონი)

2018 წლის 13 თებერვალი

ტექსტი გამოქვეყნებისთანავე ითარგმნა ქართულად ავტონომიური კოლექტივის მიერ.  18 მარტს აფრინი ოფიციალურად დაეცა  თურქული ავიადარტყმების შედეგად. 16 მარტს თურქულ ბომბებს შეეწირა ბრიტანელი მოხალისე,  ანარქისტი და YPJ მილიტარისტ ქალთა დანაყოფის წევრი 26 წლის ანა კემპბელი.  ბრძოლა ფაშიზმის წინააღმდეგ გრძელდება.

სირიის თავისუფალი ქალაქები ალ-ქაიდას და ასადის წინააღნდეგ

სირიის თავისუფალი საბჭოები და ქალაქები არანაირ კავშირში არ არიარ არიან თურქეთის მიერ დაფინანსებული ტერორისტულ ორგანიზაცია FSA-სთან, სირიის თავისუფალ არმიასთან. 

სირიის ქალაქ ბინნიშ-ში, სირიის ჩრდილოეთ ნაწილში, ტერორისტული დაჯგუფება ალ-ქაიდას მებრძოლებმა დახვრიტეს საპროტესტო აქციებში მონაწილე ხოსამა ხორანი.
მაგრამ ამან, პირიქით, ადგილობრივი მოსახლეობის მხრიდან კიდევ უფრო მეტი უკმაყოფილება და ალ-ქაიდას წინააღმდეგ პროტესტების გაძლიერება გამოიწვია.

სირიის ჩრდილოეთით ანალოგიური ქმედებები ხშირია, მაგრამ ეს მოვლენები მსოფლიო მედიის მიერ არ შუქდება.
ისეთი ქალაქები, როგორიცაა: იდლიბი, სარაკიბი, არმანეზი, მაარეთ ან-ნუმანი, ათარიბ და სხვები, მუდმივად ხდებიან მასობრივი პროტესტების ცენტრები ალ-ქაიდას წინააღდმეგ.
დღესდღეობით სირიის თავისუფალ ქალაქებს ორმაგი საფრთხე ემუქრებათ, როგორც ალ-ქაიდას (იგივე ალ-ნუსრა, ხაიათ თახრირ ალ-შამ), ასევე ასადის მხრიდან.

სირიაში არსებობს განვითარებული არაპარტიული ადგილობრივი თვითმმართველობა –  არჩევადი საბჭოები, რომლებიც ეფუძნებიან საჯარო შეკრებებს.

ეს თვითმმართველობის სისტემა შეიქმნა რევოლუციური გზით ადგილობრივი მოსახლეობის აჯანყების (საურა) დროს, ასადის რეჟიმის წინააღმდეგ. საბჭოები არ კონტროლირდებიან რომელიმე პარტიის ან დაჯგუფების მიერ, ანუ, აქვს სახალხო თვითმმართველობის ხასიათი.

არსებობს ასობით ქალაქი და დასახლება სადაც არსებობობენ მსგავსი საბჭოები. მაგრამ ეს ავტონომიური მუნიციპალიტეტები ჯერ კიდევ ახლოს არიან ჩვეულებრივი მუნიციპალიტეტების სისტემასთან, არაპირდაპირი დემოკრატიის პრინციპით, წარმომადგენლობითი ორგანოები, ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ხშირია ხალხის კონგრესი. თუმცა, ნებისმიერ შემთხვევაში, ქალაქები არ არის საკმარისად დიდი. ადგილობრივი მოსახლოების აქციები და შეკრებები (რომლებიც დროდადრო ტარდება) ახდენენ გავლენას არჩეულ ხელმძღვანელობაზე.
ასევე მნიშვნელოვანია, რომ არჩეული საბჭოები მოსახლეობასთან ერთად უწევენ ორგანიზებას კომუნალურ სერვისებს და ახდენენ დასახლების საკვებით მომარაგებას.
ასევე მათ შეუძლიათ მეგობრული მეამბოხე ფრაქციების მხარდაჭერა.

საბჭოები უკვე რამდენიმე წელია ცენტრალიზებული სახელმწიფოს გარეშე ცხოვრობენ. მათ სახელმწიფო აპარატის მაღალჩინოსნების გარეშე გადარჩენა ისწავლეს. ძირითადად არაბებით დასახლებულ ქალაქ იდლიბში (თუმცა, იქ, როგორც არაბები, ასევე, ცხოვრობენ ქურთები, თურქმენები, იეზიდები, სუნიტები და სიმაილიტები. საუბარია მრავალეთნიკურ და მრავალრელიგიურ ქალაქზე) ადგილობრივმა საბჭომ უარი თქვა ალ-ქაიდას ბრძანებების შესრულებაზე, მათ გაყარეს ალ-ქაიდას მებრძოლები შენობებიდან და განაცხადეს, რომ ისინი გააგრძელებენ მოსახლეობის საკვებით და ყველა აუცილებელი საჭიროებებით მომარაგებას.

არაბულ ქალქ სარაკიბში მოსახლეობა გავიდა ქუჩებში ადგილობრივი საბჭოს დასაცავად და მათ შტურმით აიღეს ალ-ქაიდას შტაბი. მაარეთ-ან-ნუუმანში მოსახლოებამ ჯერ გააგდო ასადი და შემდეგ მოაწყვეს საპროტესტო აქციები ადგილობრივი დაჯგუბებების წინააღმდეგ, რომლებმაც დაამყარეს კონტროლი ქალაქზე. საბჭოები, რომლებიც თავდაპირველად აუჯანყდნენ ასადს, დღეს წინააღმდეგობას უწევენ ალ-ქაიდას დიქტატურას და უარს ამბობენ გადასახადების გადახდაზე.

სირიის საბჭოები არის ურბანული ცივილიზაციის ათასწლეულის განვითარების შედეგი.
დამოუკიდებელი ქალაქები აქ არსებობდნენ ჯერ კიდევ პირველი ცივილიზაციის შექმნის დღიდან. სწორედ აქ აღმოაჩინეს ისტორიაში უძველესი ქალაქები.
მიუხედავად იმისა, რომ პერიოდულად ისინი სხვადასხვა იმპერიების მართველობის ქვეშ იმყოფებოდნენ, მათ ნაწილობრივ შეინარჩუნეს ავტონომიური დამოუკიდებელი ხასიათი.

დღეს სირიის თავისუფალი ქალაქები ორმაგი საფრთხის ქვეშ არიან. ერთის მხრივ, მათ თავს დაესხნენ ალ-ქაიდას მებრძოლები. მეორეს მხრივ, მათ ემუქრებათ ასადის, ასევე, მისი მხარდამჭერების – ირანის და პრო-ირანული სამხედრო ფორმირებების და შეიარაღებულ ძალების თავდასხმა, თუ ასადი გაიმარჯვებს და მის უკან მდგომი ირანი,
თვითმმართველობა დასრულდება.

პეტრე მღებავი და შტურმი სიდნის ქუჩაზე

2003 წლის ოქტომბერში ლატვიურმა პრესამ გამოაქვეყნა სტატიების მთელი სერია ლატვიელი ანარქისტის, იანის ჟაკლისის, შესახებ. მათი უმეტესობა ეყრდნობოდა ფილიპ რუფის ნაშრომს, რომელმაც სიდნის ქუჩის შტურმის 20 წლიანი გამოკვლევის შემდეგ დაადგინა, რომ ჟაკლისი იყო ყველაზე ცნობილი ლატვიელი ლონდონში: პეტრე მღებავის ფსევდონიმით. ქვემოთ მოყვანილი ტექსტის ავტორი პოლ ბანკოვსკი, ცნობილი ჟურნალისტი და ნოველისტია. მისი 2002 წლის ნოველა, „მისტერ ლატვია“ ეხება სიდნის ქუჩაზე მომხდარი ამბის მონაწილეებს.

Melnais Peteris (შავი პეტრე)

საიუველირო მაღაზიის ძარცვის წარუმატებელი მცდელობიდან თითქმის 100 წლის შემდეგ ინგლისელი ისტორიკოსი ახლაც მიჰყვება მთავარი ეჭვმიტანილის კვალს. ამ დროის განმავლობაში, კაცი, ზედმეტსახელად „პეტრე მღებავი“ ნამდვილ ლეგენდად იქცა.. იგი გახლავთ ყველაზე ცნობილი ლატვიელი ლონდონში.

როდესაც დავამთავრე „მისტერ ლატვიის“ წერა და დავაპირე მისი გაგზავნა ლატვიურ ჟურნალ Karogs-ში, გადავწყვიტე, რომ რედაქციაში ჩემი მისვლა და ხელნაწერის მიტანა ჭკვიანური არ იქნებოდა. ასე ყველასთვის ნათელი გახდებოდა, რომ „მისტერ ლატვია“ ჩემი შემოქმედება იყო. კონსპირაციისთვის, ხელნაწერი გავატანე მძღოლს. მან ის პირდაპირ რედაქტორის ოფისში მიიტანა. სიუჟეტი მიიღეს და ეჭვიც არავის აუღია. თან, ასეთი ეშმაკობა უხდებოდა კიდეც წიგნს, რომელშიც ყველა პიროვნება გაყალბებულია. ასევე წიგნს, რომელიც დაწერილია ლეგენდარული „პეტრე მღებავზე“ (ან პეტრე მსახიობზე, რადგან სახლების მღებავობასთან ერთად, იგი მსახიობიც იყო), ლატვიელ ანარქისტზე, რომელიც რუსეთის იმპერიას გაექცა და გამოიწვია უპრენცენდენტო აურზაური 1910 წლის ლონდონში. იმ დროს მე არც კი ვიცოდი, რომ პეტრე მღებავი დაბრუნდებოდა, არა როგორც უცნაური ლეგენდა, არამედ როგორც ნამდვილი კაცი, თავისი სახელით, გვარით და ცხოვრების ისტორიით. Continue reading პეტრე მღებავი და შტურმი სიდნის ქუჩაზე

ათი დოგმა შრომის შესახებ

CNT -ს საინტერესო მიმოხილვა, თანამედროვე შრომის სფეროში მიმდინარე პროცესების შესახებ, გამოქვეყნდა 2000 წელს. CNT (Confederacion National del Trabajo / ესპანეთის შრომის ეროვნული კონფედერაცია) არის ანარქო-სინდიკალისტური პროფკავშირების გაერთიანება. CNT – ასევე დაკავშირებულია მშრომელთა საერთაშორისო ასოციაციასთანაც (AIT- International Workers’ Association) და მათ შემდეგნაირად მოიხსენიებენ – CNT-AIT.

ათი დოგმა შრომის შესახებ

რატომ ხდება, რომ მიუხედავად დასაქმების სფეროში არსებული მზარდი უსამართლობისა და არასტაბილურობისა, მშრომელების სოციალური წინააღმდეგობა არ იზრდება? პირიქით, გავრცელებულია კონფორმიზმი და მორჩილება. მთავარი მიზეზი უნდა ვეძებოთ არსებულ სისტემაში, რომელიც დაინტერესებულია თავს მოგვახვიოს, მთელი რიგი უპირობო დოგმებისა, რაც პასიურობას განაპირობებს.

ნებისმიერ რელიგიაში დაწესებულ დოგმას აუცილებელი არ არის რაიმე მტკიცებულება გააჩნდეს. იგი თავს მოხვეულია ავტორიტეტის ძალით, მისი სწამთ ყოველგვარი დისკუსიის გარეშე. დოგმის უარყოფა ნიშნავს იქცე ერეტიკოსად, მარგინალად ან ადამიანად რომელსაც აიძულებენ გაჩუმდეს. ნეოლიბერალურ კაპიტალისტურ სისტემას, ზუსტად ასევე გააჩნია დოგმები. მათი ძალა იმაში მდგომარეობს, რომ თვითონ მშრომელები იზიარებენ. სიმართლის თქმა ნიშნავს, ფარდა აეხადოს ამ დოგმების სიცრუეს, რაც სისტემის აქილევსის ქუსლის მიგნების ტოლფასია. გთავაზობთ, რამდენიმე მათგანს: Continue reading ათი დოგმა შრომის შესახებ

ანარქისტ რავაშოლის მიერ სასამართლოზე წარმოთქმული სიტყვა

დაკავებულის ფოტოაღწერის პროცედურის (mug shot) გამომგონებელის, ალფონსო ბერტილონის მიერ გადაღებული რავაშოლი, 1892

რანგ ანარქისტთა წრეში XIX საუკუნის ოთხმოცდაათიან წლებში პოპულარული გახდა ე.წ. “დინამიტით პროპაგანდის” იდეა. ველაზე რეზონანსული იყო 1892 წ. ოწყობილი თავდასხმების სერია, რომელიც მიზნად ისახავდა კლიშის ქუჩაზე მომხდარი ინციდენტის საქმეში მონაწილე სამი ანარქისტის დაპატიმრებისა და სასტიკად წამებისათვის, სახელმწიფოს სადამსჯელო აპარატისათვის, სათანადო პასუხის გაცემას. 1892 წლის 12 მარტიდან 27 მარტის ჩათვლით პარიზში ანარქისტებმა სამი ტერაქტის ორგანიზება მოახდინეს. ტერაქტების სულისჩამდგმელი და ყველაზე აქტიური მონაწილე რავაშოლი 30 მარტს დაპატიმრებულ იქნა. ქ მოყვანილია მის მიერ სასამართლოზე წარმოთქმული სიტყვა, სადაც ის „დამნაშავის“ პოზიციიდან, დანაშაულის ნამდვილ მიზეზებსა და სასამართლო სისტემის უვარგისობაზე საუბრობს. ვინაიდან სახელმწიფოს სადამსჯელო აპარატი, რომელიც გაბატონებული კლასის ინსტრუმენტია, მიმართულია საზოგადოების მიერ გარიყული და ცხოვრების მიერ უკიდურეს მდგომარეობაში აყენებული ადამიანების ნების დათრგუნვისაკენ.

სასამართლომ რავაშოლს სიკვდილით დასჯა გამოუტანა. ისი ბოლო სიტყვები იყო A mort la société bourgeoise et vive l’anarchie! (სიკვდილი ბურჟუაზიულ საზოგადოებას, გაუმარჯოს ანარქიას).

მე ვიღებ სიტყვას არა თავის გამართლებისათვის, ვინაიდან ჩემს დანაშაულებზე პასუხს აგებს საზოგადოება, რომელიც ადამიანებს ბრძოლისაკენ უბიძგებს. ანა ჩვენს ეპოქაში ყველა კლასის წარმომადგენლები არ ოცნებობენ – არ ვიტყვი სიკვდილს, ეს სიტყვა არასასიამოვნოდ ჟერს, სხვების უბედურებას, თუ ის მოემსახურება მათ სარგებელს? ანა მეწარმე არ ოცნებობს თავისი კონკურენტის სიკვდილზე? ა განა ყველა კომერსანტი არ ოცნებობს იყოს ერთადერთი თავის დარგში? განა მუშევარი სამუშაო ადგილის იმედით არ ელოდება როდის გაანთავისუფლებს მეწარმე მუშას ამა თუ იმ მიზეზის გამო სამსახურიდან?

მგვარად საზოგადოებაში, რომელშიც ხდება აღნიშნული მოვლენები, არავის არ უნდა გაუკვირდეს ჩემს მიერ ჩადენილი ქმედებები. ვინაიდან ასეთი ქმედებები არის მხოლოდ თვითგადარჩენისათვის ბრძოლის ლოგიკური შედეგი, რისთვისაც ადამიანები ყველა ხერხს ხმარობენ. ველა ჩვენგანი მარტოხელაა; სიღატაკის უღლის ქვეშ, მას არ სურს დიდხანს ფიქრი; და მე შიმშილით შეყრობილი, დაუფიქრებლად ვსარგებლობდი იმ ხერხებით, რომელიც ჩემს ხელთ იყო, და სიცოცხლესაც ვრისკავდი. Continue reading ანარქისტ რავაშოლის მიერ სასამართლოზე წარმოთქმული სიტყვა

კორნელიუს კასტორიადისი – თვითმმართველობა და იერარქია

წინამდებარე ესე გამოქვეყნდა, ‘’საფრანგეთის შრომის დემოკრატიული კონფედერაციის’’ (CFDT – პროფკავშირების კონფედერაცია) გაზეთში, 1974 წელს. კასტორიადისმა, იგი დაწერა სინდიკალისტ დანიელ მოტესთან თანამშრომლობით, მემარცხენე რადიკალური ჯგუფის – ‘’სოციალიზმი ან ბარბაროსობა’’ საქმიანობის ფარგლებში. შემდგომში, კასტორიადისმა განავრცო თემა, წიგნში ‘’სოციალიზმის შინაარსი’’ (‘’Le contenu du socialism’’; 1979).

PDF ვერსია Kornelius-Kastoriadisi-Tvitmmartveloba-da-Ierarqia (194.9 kB)

ჩვენ იერარქიულ საზოგადოებაში ვცხოვრობთ. იერარქია ყველგან გვხვდება: სამსახურში, წარმოებაში, ბიზნესში და თვითმმართველ სტრუქტურებშიც, პოლიტიკაში, სახელმწიფოში, განათლებასა და სამეცნიერო სფეროშიც. იერარქია არ არის თანამედროვე მოვლენა. მისი ფესვები შორეული წარსულიდან მოდის. თუმცა, იგი ყოველთვის არ არსებობდა. არა-იერარქიული პრინციპით მოწყობილი საზოგადოებები მშვენივრად არსებობდნენ. მაგრამ თანამედროვე საზოგადოებაში, იერარქიული (ან ბიუროკრატიული), სისტემა უნივერსალური გახდა. ყველა სახის კოლექტიური საქმიანობა ხორციელდება იერარქიული პრინციპით. მართვის და ძალაუფლების იერარქია გულისხმობს – ანაზღაურების და შემოსავლების იერარქიასაც. ადამიანები საკუთარ თავს ვერ მოიაზრებენ იერარქიული პირამიდისგან დამოუკიდებლად.

თანამედროვე იერარქიული სისტემის დამცველები ცდილობენ გაამართლონ იგი და მას ახასიათებენ, როგორც ერთადერთ ‘’ლოგიკურ’’, ‘’რაციონალურ’’, ‘’ეკონომიურ’’ სისტემას. ცალკე აღებული თითოეული არგუმენტი მცდარია, ხოლო მთლიანობაში განხილვისას, ერთმანეთს ეწინააღმდეგება. ამ საკითხს უფრო ვრცლად, ქვემოთ დავუბრუნდებით. ამავე დროს, თანამედროვე სისტემას წარმოადგენენ, როგორც ერთადერთ შესაძლებელს, თითქოს თანამედროვე წარმოების აუცილებლობიდან გამომდინარეს, სოციალური ცხოვრების სირთულით ან ნებისმიერი საქმიანობის დიდ მასშტაბებში განხორციელებით გამოწვეულს და ა. შ. ვეცდებით, დავამტკიცოთ ამ არგუმენტების სიმცდარე და იერარქიის შეთავსების შეუძლებლობა თვითმმართველობასთან.

თვითმმართველობა და მმართველი იერარქია. გადაწყვეტილების კოლექტიური წესით მიღება და წარმომადგენლობითობის პრობლემა Continue reading კორნელიუს კასტორიადისი – თვითმმართველობა და იერარქია

ბობ ბლექი – შრომის გაუქმება

ამერიკელი ანარქისტი ბობ ბლექი იძულებითი შრომის გაუქმების იდეით გამოდის, რაც მისი აზრით წარმოების და საქმიანობის ახლებურმა, ‘’თამაშის’’ ფორმამ უნდა ჩაანაცვლოს. ჩვენ გარკვეულ საკითხებში არ ვეთანხმებით ავტორს, მაგრამ მიგვაჩნია რომ ტექსტი ბევრ საყურადღებო თვალსაზრისს შეიცავს.

PDF ვერსია Bob-Black-shromis-gauqmeba (197.8 kB)

არავინ, არასოდეს არაა ვალდებული იშრომოს.

შრომა – ადამიანის თითქმის ყველა უბედურების სათავეა. რომელი ბოროტებაც არ უნდა დაასახელოთ – მისი მიზეზი არის შრომა ან შრომისთვის შექმნილ სამყაროში ცხოვრება. შეწყვიტო შრომა, იგივეა რაც, გათავისუფლდე ტანჯვისგან.

ეს იმას არ ნიშნავს, რომ არაფერი ვაკეთოთ. არამედ, გულისხმობს ცხოვრების ახალი სტილის შექმნის საჭიროებას, დაფუძნებულს ‘’თამაშზე’’. სხვა სიტყვებით – ‘’ლუდისტურ’’1 ანუ ‘’მოთამაშე’’ არსებობას: გულკეთილობას; მეგობრობას; ერთიანობას; ერთგვარ, ცხოვრების ხელოვნებასაც კი. ამ შემთხვევაში, ‘’თამაში’’ უფრო მეტს ნიშნავს, ვიდრე უბრალოდ, ბავშვის გართობას, როგორი მნიშვნელოვანიც არ უნდა იყოს, ეს უკანასკნელი. მე მოგიწოდებთ, ნებაყოფლობით ურთიერთ-დამოკიდებული სიუხვისა და სიხარულის, თანაზიარი თავგადასავლისკენ. თამაში არ არის პასიური დასვენება. ეჭვსგარეშეა რომ დღეს, როგორი შემოსავალი თუ პროფესიაც არ უნდა გვქონდეს, ყველასთვის ჩვეულია სიზარმაცე და უსაქმობისკენ მიდრეკილება. მაგრამ, როგორც კი შრომისგან მოგვრილი გამოფიტვა გაივლის, თითოეული ადამიანი უპირატესობას მიანიჭებს ქმედებას. ორივე – ‘’ობლომოვობაც’’ და ‘’სტახანოველობაც’’, ერთი მედლის ორი მხარეა.

ლუდისტური ცხოვრება-თამაში, ვერ ეგუება დღეს არსებულ რეალობას. მით უარესი, ‘’რეალობისთვის’’- ამ შავი ხვრელისთვის, რომელიც თითქმის მთლიანად შლის ზღვარს ცხოვრებასა და გადარჩენას შორის. რეალობა, მთელ ცხოვრებას, მის მცირედ ნაწილსაც კი შთანთქავს. საინტერესოა, ან იქნებ არც ისე, რომ ყველა ძველ იდეოლოგიას, როგორებიცაა მარქსიზმი და ანარქიზმის 2 ბევრი მიმდინარეობა, განსაკუთრებული გატაცებით სჯერათ შრომის, რადგან სხვა რამის ნაკლებად თუ სწამთ.

ლიბერალები მიუთითებენ, ყოველგვარი დისკრიმინაციის გაუქმების აუცილებლობაზე სამუშაოზე აყვანისას – მე ვამტკიცებ, რომ თავად სამსახურია გასაუქმებელი; კონსერვატორები მხარს უჭერენ შრომის უფლების შესახებ კანონმდებლობას – მე მხარს ვუჭერ ზარმაცობის უფლებას კარლ მარქსის მეამბოხე სიძის, პოლ ლაფარგის 3 მსავსად; მემარცხენეები ითხოვენ საყოველთაო დასაქმებას – მე, ისევე როგორც სურეალისტები, იმ განსხვავებით რომ არ ვხუმრობ, ვითხოვ სრულ დაუსაქმებლობას; ტროცკისტები მოუწოდებენ პერმანენტული რევოლუციისკენ, მე – ლხინისკენ.  Continue reading ბობ ბლექი – შრომის გაუქმება

Anarchist Library, ანარქისტული ბიბლიოთეკა

Visit Us On Facebook